09-07-10

Gestrand in Sao Paolo....

Wat zouden we doen zonder internet? Toen ik destijds voor een jaar naar de states vertrok was het nog met pen en papier, envelop en postzegel te doen en zouden jullie pas over een week of 2 nieuws hebben gehad. Nu.... zijn we geland in Sao Paolo en kan ik jullie meteen verblijden met enkele foto's en eerste indrukken en verhalen. Maf toch?

Gisteren vertrokken. 't Afscheid was niet altijd even gemakkelijk, maar eens op de vlieger waren de traantjes snel weg. Thanks aan iedereen die nog es is komen dag zeggen, very much appreciated! We zitten ondertussen dus in Sao Paolo, Emilia, Caroline en ik. De laatste tussenstop voor Asunción. We hebben er net een nachtvlucht van 12 uur opzitten die al bij al nog vlot is verlopen, al is het geen aanrader om te proberen je te wassen in het toilet van een vliegmachien. Het leverde me enkele blauwe plekken op en een bril die bijna in het Braziliaanse luchtruim verdween omdat ie bijna in 't toilet was gevallen.

Het was ook telkens even spannend bij de verschillende overstappen en de controles van de bagage en de rugzakken. Mijn tas woog 21 kg maar mcht toch mee zonder bijbetalen en de detector piepte lekker niet. Caroline had minder geluk en mocht bij elke etappe iets afgeven uit haar tas. 't Leek wel "de tien kleine negertjes": in Zaventem moest ze haar deo afgeven, in Zurich haar luizenshampoo. benieuwd was het straks zal zijn :-) In Zurich hebben ze heel mijn rugzak uitgeleegd omdat ik al mijn electronica samen had gestoken (Ipod, Garmin, oplader laptop, oplader GSM). Daar ging mijn nauwkeurig uitgedachte inpak-constructie met als gevolg dat alles nu gewoon uit mijn rugzak valt van zodra ik ernaar kijk... leuk.... 

Maar, voor de rest een voortreffelijke reis.

blog1
En nu is het wachten.... nog 8u voor onze vlucht naar Asuncion... dat worden 8 heel lange uren want er is hier absoluut niets te doen. NIETS! Eén enkele dutyfree shop met een bonte verzameling teenslippers, maar voor de rest niets.... Dus wordt het een beetje rondhangen en mailen en hopen dat de tijd snel voorbijgaat. Deze foto werd 5 minuten geleden getrokken:wacten

Maarten, mercikes voor 't mooie cadeau, was super. En Berry, thanks voor de muziekjes 't heeft m'n nachtvlucht opgevrolijkt!

13:25 Gepost door Julie in Asuncion in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

07-07-10

En we zijn..... vertrokken!

Het is zover....morgen is het 8 juli 2010.... we gaan vertrekken! Morgen richting luchthaven en het avontuur kan beginnen. De valies gemaakt (en kan nog dicht -  een wonder). De laatste werkdag achter de rug. Afscheid genomen van Maarten, nog eens lekker samen gaan eten, vriendjes en familie. Nog de laatste zaken geregeld. Alles klaar voor wat zeven hopelijk onvergetelijke weken moeten worden. Vraag is of je ooit echt helemaal klaar bent, maar daar ga ik me het hoofd niet meer over breken. We zijn gescheept, we moeten varen. En we gaan ervoor!

Vooraleer ik voet op Paraguayaanse bodem zet wacht me nog een hele reisweg. Maar liefst drie vluchten om ter plaatse te geraken: eerst van Brussel naar Zurich (2u vliegen), dan een uurtje wachten voor de vlucht van Zurich naar Sao Paulo (12u vliegen). Daar aangekomen wordt het een uitdaging om ons 10u (!!) bezig te houden tot we de vlucht naar Asuncion (2u) kunnen nemen. Een hele boterham dus! Gelukkig moet ik die uren niet eenzaam doorbrengen. Ik krijg het gezelschap van Caroline en Emilie, twee andere AFS-vrijwilligers die naar Paraguay gaan (maar naar andere steden).

Vrijdagavond (voor jullie zaterdagochtend) kom ik toe in Asunción, waar mijn gastfamilie me zal opwachten. Zaterdag krijg ik een hele dag "orientatie" om me in te wijden in de gebruiken van het Paraguayaanse volk. Wat te doen en wat vooral niet te doen. Wat te dragen. hoe je te gedragen. Wat te spreken..... het lijkt banaal maar het is vaak cruciale informatie die, als je de gebruiken niet kent, tot pijnlijke (maar ook grappige) situaties kan leiden. Zondag nog even uitblazen om dan.....

... maandag te beginnen werken op mijn project. Mijn schooltje ligt in één van de sloppenwijken van Asunción. Er worden kindjes opgevangen tot 15 jaar (denk ik), van alleenstaande werkende moeders. De bedoeling is dat ik de jongste groep (0-3 jaar) ga bijhouden, maar naar het schijnt kan ik ook wisselen van groep, dus kan ik soms ook met oudere kindjes spelen. Wel leuk, want ik heb een hele voorraad kindersurprise-speeltjes en speelkaarten van Ferrero mee (danku Kris en Berry). Ook een hele voorraad kleurplaten op een usb-stikkie om ter plaatse af te printen. Ideeën genoeg, hopelijk krijg ik ook de kans om ze uit te werken. Naar het schijnt komt er vanaf augustus ook een Canadees meisje werken, dus dan ben ik niet meer alleen. Spannend !

Een volgend berichtje zal vanuit Zuid-Amerika geschreven worden... wordt vervolgd!

22:32 Gepost door Julie in Asuncion in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |