06-08-10

"Rubia, a dónde vas?"

Vandaag mocht ik ein-de-lijk terug naar m'n schooltje in de Chacarita, eindelijk terug naar mijn kindjes. Zo ontzettend blij! 'k Was zo content ze terug te zien, en zij mij duidelijk ook, ze vlogen me in de armen om me de eerste tien minuten niet los te laten. Ook de collega's waren superlief en allemaal heel bezorgd om wat er was gebeurd. Wat een ontvangst! Wel waren er twee kindjes, Alma en Antonia, de kwaad op me waren, die me het eerste uur compleet genegeerd hebben omdat ze dachten dat ik hen in de steek had gelaten. Oei, dat gaat wat geven als ik over twee weken écht vertrek.... Maar toen ik uitlegde wat er gebeurd was, draaiden ze al snel blij. Héél leuk dus om terug in 't schooltje te zijn, vooral ook omdat ik sinds deze week gezelschap heb van Emily, een 20-jarige Canadese die hier ook met AFS komt werken. Een héél tof meisje, we gaan nog veel lol hebben samen!  Vanmorgen gingen Pati, Emily en ik nog eens op wandel door de chacarita... ik ken de wijk ondertussen al maar voor EMily was het vrij nieuw.... de tranen stroomden over haar wangen, 'k had echt met haar te doen. Het IS ook echt choquerend als je hier vanuit een Westers land toekomt en deze armoede ziet. Ik herinner me nog héél goed dat ik de eerste twee weken van m'n verblijf hier, ook telkens 's avonds in m'n kamertje zat te huilen.... Maak me alleen de bedenking dan hoe snel die armoede "went". Ik bedoel, ondertussen ben ik het gewoon dat ze er is. Ik zit er dagelijks in, en hoewel ik het nog altijd even verschrikkelijk vind, en elke dag een beetje verschrikkelijker.... ik vind het eigenlijk erg te moeten zeggen dat het "went"... een enge gedachte waar ik nog niet helemaal uit ben wat ik ermee moet.

Vandaag werd ik overigens voor de derde keer sinds ik hier ben bij het binnenwandelen van La Chacarita tegengehouden door de flikken. "Rubia, rubia a donde vas?" roepen ze dan, of "blondje, blondje, waar ga je heen". Ze willen per se niet dat buitenlanders in de Chacarita komen omdat het er echt onveilig is, ze stelen alles wat niet vast hangt zonder dat je het oook maar voelt. En telkens opnieuw moet ik dan uitleggen dat ik in de Chacarita wérk, dat ik de wijk ken, en haar mensen ken... EN kijken ze me met van die grote ogen aan en lopen ze een eindje mee. En pas wanneer verschillend einwoners me hebben gegroet, willen ze me geloven..... Ach ja, beter dat dan dat ze me in m'n ongeluk laten lopen. Vanaf nu heet ik dus "rubia". Zolang het niet "la rubia tonta" of het domme blondje is, ben ik al blij.

Vandaag ben ik dan eindelijk ook samen met Pati, de directrice, de koelkast en de oven gaan kopen. Dat stond voor maandag gepland, maar daar hebben vieze beestjes dus een stokje voor gestoken. 'k Ga hier niet te veel woorden aan vuil maken maar als je ziet dat Ali, de kokkin, tot vanmorgen tortilla's stond te bakken op een mini-BBQ in een mega-vuile keuken.... (zie foto). De oven die je links op de foto ziet is er eentje op gas.... maar ze hebben geen geld voor gas. De elektriciteit wordt dor de overheid betaald...dus een betere optie :-)

BBQ.jpg

en dat ze nu een koelkast én een elektrische oven heeft.... dan moet ik je geen tekeningske maken dat die mensen héél content waren! Ali heeft me zelfs uitgenodigd om eens bij haar thuis te gaan eten, zo lief!  En de kindjes? Die waren ook blij, want die maakten met de kartonnen dozen van de aankopen een megagroot "kamp"!

koelkast.jpg
oven!.jpg
EEN DIKKE DANKJEWEL AAN IEDEREEN DIE HEEFT MEEGEHOLPEN OM DIT TE KUNNEN KOPEN!!!

20:25 Gepost door Julie in Asuncion | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Eindelijk even bijgelezen. Je doet wel supergoed werk daar in Peru. Respect voor het Vlaamse Chocomonstertje!!

Gepost door: Ronald | 06-08-10

Echt tof om je verhalen te lezen zenne! Kzal ze verdorie binnen 2 weken zelfs missen !!! Een pluim voor jullie werk daar, das nog het minste wat ik kan zeggen.
Heel veel groetjes van ons allemaal XXX

Gepost door: Lut | 06-08-10

Hey Juulke!!!

Fantastisch!!! 'k Kan het blijven zeggen hé :-)

Enneuh, Ronald, 't is in Paraguay dat Julieke zit, maar 't zijn idd ongeveer dezelfde letterkes :-)

Gepost door: Eva | 07-08-10

Hey lieve Julie,

Ja ja , ik volg je nog steeds hoor.

Ben een paar weken druk geweest met mijn nieuwe baan.
Zo ontzettend nieuw en anders dat ik heel wat bij te lezen heb om daar überhaupt wat werk uit mijn vingers te krijgen.
Maar de 1ste maand zit er op en ze zijn zo tevreden dat ze de proeftijd ingekort hebben en ik nu dus officieel aan mijn 1ste jaar ben begonnen.

Ojeeojee, wat een ervaring om zo ver weg in een ziekenhuis te liggen, gelukkig ben je weer helemaal fit en kun je zelfs morgen aan de marathon beginnen.
Ik heb mijn klokje gezet en zal zeker voor je duimen.

Wat een fantastisch werk verrichten jullie daar toch en zo veel blijdschap rondom jullie aanwezigheid, dat moet je enorm veel goed doen.

Veel liefs en dikke knuffel vanuit Nederland.

Gepost door: Doortje | 07-08-10

¡Ola, rubia!

Heb nog gezocht naar het verkleinwoord van "rubia", maar mijn woordenboek van Maria Molinar is in de garage voor onderhoud :-) Blijkbaar is voor Spaanssprekenden een blonde sowieso "één stuk", vandaar dat ze er geen verkleinwoordje voor (willen) hebben. We zouden je mams dit taalfilofisch probleem es moeten voorleggen.

't Moet deugd doen aan het hart, als je mensen die je graag zien en die je graag ziet, tegelijk warm én koud kan aanbieden...

Veel liefs, en met een dikke sorry aan de Chacarita: we zien je wel zo graag eventjes terug in België.

Gepost door: papa | 07-08-10

Hoi,

Doe je best morgen, maar luister naar de stemmetjes van je 7000 globulos...

papa

Gepost door: paps | 07-08-10

De commentaren zijn gesloten.