08-08-10

Maratón Bicentenario de Asunción: geluk, tranen en een dik vet PR!

Clipboard02.jpgWhooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Whooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Amai, wat een dag! 'k zit hier heel alleen achter mijn computerschermpje te grijnzen met een smile van hier tot in Timboektoe én terug. 'k Kan nog altijd nie geloven wat voor een dag het vandaag was, echt niet! Zo super wijs de max, nie normaal!

't Stond al enige tijd met stip in m'n agenda aangeduid: de marathon van Asuncion op 8 augustus. Er werd voor getraind en er werd hard naartoe geleefd. Ik bezocht zelfs een Paraguayaanse sportarts om toestemming te krijgen om mee te doen. En toch... waren de verwachtingen eerder laag vandaag. Ik hoopte natuurlijk stiekem wel op de 3u50 waarvoor ik samen met nico trainde in juni, en gelet op de kilootjes die ik kwijt ben en de schitterende trainingen die ik hier kon afwerken (er hangt hier écht iets in de lucht waardoor ik sneller loop, I swear!) was dat best een mogelijkheid. Tegelijkertijd betekenen diezelfde kilootjes minder reserve, en dat is net wat ik nodig had na een spoedopname in het ziekenhuis vorige week. Bovendien is het voedsel hier anders, deden er maar weinig mensen de volledige marathon mee (200 man of zo) en leek het parcurs me bijzonder saai - voor mij een dooddoener - please entertain me while I run! Anyway, geen toenhoge verwachtingen dus vanmorgen en eigenlijk best wel goed, want dat betekende ook: geen zenuwen!

PICT0030 (2).jpgOm 5u vanmorgen opgestaan, snel ontbeten (banaan en brood met dulce de leche, jummie!) om 6u aan el congreso, de plaats van de start. Naar Zuid-Amerikaanse gewoonte weer een overdreven aanwezigheid van politie en leger die in hele kolonnen rondliepen met mitrailetten... in het begin een bizar zcith, maar ook dat went. 't Was schitterend georganiseerd: heel het plein ingericht voor de lopers, met gratis ontbijt, veel drank, massageposten, genoeg toiletten.... Er werd ook een kleine opwarming gehouden. Ik had er niet zoveel zin in, maar "coach daddy" vond dat ik dat maar mee moest doen en dus huppelde ik mee tussen alle andere lopers. Zo hetzelfde als bij ons en tegelijkertijd.. zo verschillend. De "kameraadschap" tussen de lopers is véél groter. Ikheb met zoveel mensen gebabbeld: lopers van Paraguay, Brazilië, Argentiniê... zoveel gezelliger, familialer, gemoedelijker!

Om 6u45 naar de start gegaan. Deze marathon werd georganiseerd om de 200 jaar onafhankelijkheid van Paraguay te vieren en dus.... hoorde daar de aanwezigheid van de president himself (jawel) bij en natuurlijk het zingen van het nationaal volkslied. NU ben ik daar al een emotioneel kiekske voor en wist ik dat ik ging blèten. Wat ik niet wist was dat die 1500 Paraguayanen dat ook uit volle borst en met volle overtuiging gingen meezingen. Als ik dan begon te denken aan mijn missie in Paraguay en wat dit land ondertussen voor mij betekent (na belgië en de US een derde thuis), tja... ik was vertrokken! Tot overmaat van ramp speelden ze nadien nog 'charriots of fire" van Vangelis ook. Ammehoela! voor wie het niet weet: dat speelden ze bij m'n eerste marathon en bezorgt me nog altijd kippevel en tranen. Dus hopla, weer vertrokken! M'n hele vochthuishouding in de war en 'k had nog geen meter gelopen.

In de startblokken stonden we in drie groepen: vooraan die met de rode shirts (42km - een 200 man), dan die met de witte shirts (10km - een MASSA) en dan die met de blauwe shirts (21km), niet toevallig de kleuren van de Paraguayaanse vlag. Daar stonden we dan, onder een stralende zon. Val nu dood! 5 weken aan een stuk is het hier om dood te vriezen, maar de dag van mijn marathon geven ze 29°!!! Zot! Om 7 u stipt mochten we vertrekken. Een WONDER. Ik ben het ondertussen al zo gewoon in Paraguay dat iedeereen minstens 20 min te laat komt en alles gwoon te laat begint... ik dacht dat we nooit voor 8u zouden vertrekken. Maar wel dus. JUIJ! Vergeet een "startschot" een simpele "GO" van Mr. President himself volstond. Grappig.

start.jpg

De start ging snel, véél te snel. De eerste 5km gingen aan 5:10 min/km en ik wist dat dat in vergelijking met het tempo dat Nico en ik voor ogen hadden (5:27 min/km) veel te snel was. Ik hoorde ook de woorden in m'n hoofd "elke km die je te snel start betaal je later dubbel en dik terug". Dilemma. Het liep zo ontzettend lekker. Het voelde als loslopen. En dus wilde ik niet vertraging. Ik nam een risicovolle beslissing: "ik blijf dit tempo aanhouden en ik zie wel waar het schip strandt". I know, menig marathonloper gaat me hiervoor neerknallen. So be it. It seemed right at the time. En dus liep ik verder. Zalig ging het. Stralend zonnetje, schitterende organisatie met om de 2-3km bevoorrading van drank (uit flesjes! want daar had ik schrik van) en m'"n tempo kon ik makkelijk aanhouden. Het liep zo ontzettend vlot, alsof ik een wandelingske an het maken had. Het parcours had weinig origineels, maar dat werd méér dan goedgemaakt door de andere lopers. onderweg een babbeltje slaan is hier heel gewoon, opnieuw met veel mensen gepraat.Zo leuk! Heel veel supporters waren er niet, maar die die er ware waren supergrappig. onze namen stonden op onze borstnummers gedrukt, en met de mijne hadden ze precies wel problemen :-) Dan klonk het zo "fuerza Juan.... fuerza Jorge... fuerza....STILTE". Zo grappig!

met medaille.jpgEn ik dus maar wachten: "waar blijft die man met die hamer"... "wanneer strandt dat schip"? Awel, dat gebeurde gewoon niet. Zo zot! Het enige moeilijke was dat ze het lumineus idee hadden gevonden van rond km 37-38 een soort mega-tervurenlaan (voor de niet-Brussel-lopers: een BERG!) te plaatsen in 't parcours, en zo'n kuitenbijter na 37km is écht nie gelachen. Ik had toen een tijd denk ik van 3u20 voor 37,5km en had dus ruim tijd om m'n PR te breken van in Amsterdam (3u58) en héél even dacht ik van te gaan wandelen. Héél even dacht ik van: "ik, wandel die berg op en darna doen we verder". Maar wandelen isniet lopen en ik wist dat ik er spijt van zou hebben en bovendien had een goeie kameraad me gisteren gemaild: "jij gaat vlot onder de 3u45, dat ik het je zeg". Als ik zou wandelen, dan zou ik die 3u45 niet halen.... en dus: LOPEN! Thanks Berry :-) Bovenaan de BERG (ja, hij wordt groter telkens ik eraan terugdenk) vond ik een niet-zo-soepel-lopende Argentijn, Jorge. Aangezien het dan nog 3 km naar beneden was naar de finish, besloten we samen te lopen en samen te finished. Zo leuk! Toffe mensen trouwens, die Argentijnen. En zo liep ik - tot m'n eigen grote verbazing - in Asunción Paraguay, een week na een ziekenhuisopname en met een allesbehalve vlekkeloze voorbereiding - de finish over in 3u43m10sec!!!!! Een verbetering van mijn Pr met maar liefst 15 minuten! WOEHOE! Een knuffel voor de Argentijn, dikke kussen van de mama en de papa, felicitaties van de AFS-dokter (die daar op post stond met zijn team).... en een héél gelukkige Julie! Medaille in ontvangst genomen, twee zakjes met eten gekregen (die ik prompt weggaf aan Maira en Milton, twee kindjes uit m'n schooltje die daar stonden - de start was vlakbij de ingang van de Chacarita) en dan doodmoe maar gelukkig naar huis :-) Een SUPERDAG!

Ondertussen staan de resultaten online... blijkt dat ik de 9e dame ben op 73 vrouwelijke finishers. JUIJ! (zie:http://www.maratondelbicentenario.com/general42kfeme.php )

Hieronder fotootjes van de laatste meters samen met Jorge en het drankorgie na de finish :-)

met Jorge.jpg
dorst.jpg

22:39 Gepost door Julie in Asuncion | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

What a day indeed!

Gepost door: Jurgen | 08-08-10

proficiat super resultaat

Gepost door: Peter | 08-08-10

woowwww!! super goed werk in Paraguay en dan ook nog een Dik PR!! van harte Julie!!!!

Gepost door: Ronald | 08-08-10

superknalprestatie en dat in op zo'n locatie, te midden het project... da's een herinnering die je nooit zal vergeten ! Megaproficiat !!!

Gepost door: jogginggirl veerle | 08-08-10

Super, keigoed gedaan!!!!!!!!!!

Gepost door: Eva | 09-08-10

En dat in zo'n weer ! geweldig ! super super, daar zijn geen woorden voor ! Nu extra lang van genieten ;-)

Gepost door: kaat | 09-08-10

Proficiat!!!! Goe gedaan zenne!!!

Gepost door: wendy | 09-08-10

Van Harte proficiat ! beyond words...tremendously storry. Thanks

Gepost door: Jimmy | 09-08-10

Proficiat Julie .. je bent werkelijk in topconditie .. zo'n scherp PR !!! Geniet maar van je prestatie en tot gauw !!!!

Gepost door: edith | 09-08-10

Fantastisch resultaat, Felicidades !!! (vanuit Brussels South, ben hier natuurlijk véél te vroeg ;-)

Gepost door: mams | 09-08-10

Wow Julie, van harte met het breken van je PR.
Wat leuk dat je me deze link hebt doorgestuurd. Ik heb uitgebreid de tijd genomen om je hele verhaal te lezen.
Wat een avontuur! Ik wens je nog veel mooie momenten op deze wel heel bijzondere plek.
En ik blijf je lezen in de weken die nog gaan komen!
Hartegroet van Hanny

Gepost door: Hanny Lynch | 09-08-10

Best gaaf om alle marathonlopers in hetzelfde shirt van start te laten gaan. Wat een supergave prestatie heb je geleverd. 15 minuten!! Dat is nog eens een verbetering.
Geniet van je prestatie en nog heel veel plezier en succes bij je werkzaamheden.

Gepost door: John | 12-08-10

Sterke prestatie en wat een mooie tijd!

Gepost door: Luc | 14-08-10

De commentaren zijn gesloten.