16-08-10

Las tres fonteras - las cataratas Foz do Iguaçu

vertrek.jpgVrijdagavond was het eindelijk zover. Veel over gebabbeld. Vaak gepland en even vaak geannuleerd, maar nu eindelijk werkelijkheid: een weekendje aan het drielandenpunt Paraguay - Brazilië - Argentinië (las tres fronteras dus) om de watervallen van Foz do Iguaçu te bezoeken. 't Begon al direct vrij spannend want Caroline was vanuit Capiata naar Asunción gekomen en zou met de taxi naar ons thuis komen, maar daar liep een en ander mis, waardoor we Caroline een uur later aan de andere kant van de stad met de auto mochten gaan zoeken, niet zonder dat zij haar GSM eerst in de pollen van een bewaker had gestoken om ons uit te leggen waar ze zat... Dat begon al goed, en ik maar aan mijn gastouders proberen duidelijk maken dat alleen reizen écht geen probleem was. Ahum.... beetje spanning kan nooit kwaad. Eerst nog de buikjes rond gegeten in Burger King - had al de hele dag een vieze goesting en man, dat heeft gesmaakt - en dan door de ouders afgezet aan de terminal de bus de Asunción om met d nachtbus naar Foz do Iguazu (Brazilië) te gaan. Spannend allemaal. De bus kwam zowaar stipt op tijd toe (huh?) en we hadden SUPER zitplaatsen, bovenaan, helemaal voorin. Héél veel beenruimte om te slapen en 'k werd dus ook pas wakker toen de buschauffeur ons riep om de douane te passeren. Het werd een dag stempeltjes verzamelen in ons paspoort: bij 't buitengaan in Paraguay, binnenkomen van Brazilië, buitengaan Brazilië, binnenkomen Argentinië en dan weer helemaal andersom. Telkens onze meest onschuldige glimlach bovengehaald en zonder al te veel problemen de grensposten gepasseerd.

bus.jpgEn daar stonden we dan om 6u 's morgens in Brazilië. We willen naar Foz. In Argentinië. Wat nu? Dus maar gaan vragen maar klein detail: in Brazilië spreken ze... Portugees. Gelukkig vond ik een vriendelijke Braziliaan die me wist te vertellen dat we naar een ándere terminal de bus moesten en daar een bus naar Argentinië konden nemen. Ok dan,andere bus. ZOwaar, die bracht ons naar een andere terminal. Ok.En dan stonden we daar. Zelfde verhaal. Vergeet echter vriendleijke Brazilianen die Spaans verstaan. Ik vraag naar de bus naar Argentinië en krijg een "hvkihfsfùohgirenvsbgirqgbùr" (Portugees) als antwoord en een wuivend gebaar naar rechts. Caroline en ik kijken elkaar aan, halen  onze schouders op en wandelen dus maar de rechtse richting uit.... zowaar... een bus met daarop ARGENTINA! Hoera! Een schatje van een chauffeur echt, een Argentijn (hoera, Spaans) die ons met handen en voeten uitlegt dat we in de terminal in Argentina NOG een andere bus moeten nemen naar de cataratas. Hallo kroket... 5 bussen op 2 uur tijd, ik dacht dat we bijna in Patagonië zaten ondertussen, niet normaal. In die laatste terminal konden we ook het toegangticket tot het park al kopen en een ticket en een ticket voor een boottocht onder de watervallen met een speedboot. De toegangstickets betaalden we en dan vroegen we de prijs voor de boot: ik vergeet hoeveel pesos. Lap, wij hadden guaranies (paraguay), reals (Brazilië) en USD mee, maar geen pesos. Bleek dat het 60 USD was voor ons twee, maar ik had maar 40 USD dus dat ging ook nie, en de voorraad reals was ook te beperkt. "Podemos pagar en guaranies?". Zowaar, we mochten in guaranies betalen. Een halfuur tokkelen op de rekenmachine later kwam 't madammeke uit op 60.000 guaranies. Caroline en ik keken naar elkaar en waren direct akkoord want 60.000 guaranies... dat is nog geen 10 EUR!!! Joepie! We vonden dat we dat verdienden na al onze bus-stress. Maar, het moet uiteindelijk gezegd: vrij vlot, voor geen geld en op een redelijke termijn stonden we aan de ingang van het Natuurpark. JUIJ!

En dan het park... géén woorden voor. Echt niet. Ik had er me vanalles bij voorgesteld, en het was al dat, en nog 37 keer meer. ONtzettend mooi. Een prachtig natuurgebied waarin je uren kan rondwandelen tussen zalige fauna en flora en dan de watervallen zelf zijn GIGANTISCH. Het domein is muisstil en toch is er een oorverdovend lawaai van het water dat valt en overal is er "damp" van terug naar omhoogkomend water. We hebben uren gewandeld en foto's getrokken, van de ene "oh" in de andere "ah" gevallen, zelfs beestjes gezien en een hele mooie regenboog (zie foto) en gewoon compleet ondersteboven verliefd geworden op dit stukje werelderfgoed. Het was de reis méér dan waard in ieder geval. Véél vriendelijke mensen in het park, en natuurlijk de gebruikelijke "bonita sonrisa" van de macho-Zuid-Amerikanen, je wordt het op de duur gewoon. Op het treintje kregen we gezelschap van een Paraguayaanse familie uit Asunción (de conversatie begon met "me gusta tu gorra" of "ik vind je muts leuk", 'k had die van Paraguay aan) die honderuit vertelde. Da's zo leuk aan de mensen hier, zo vriendelijk, zo open...  De boottocht met de speedboot was ongelofelijk wijs. We waren nat van kop tot teen maar het was puur genieten en zooooo indrukwekkend! De middag sloten we er af met een heerlijke échte koffie (de koffie in Paraguay is écht niet te drinken) bij Havanna, onze dag kon zo al niet meer stuk!

ingang.jpg
regenboog.jpg
groen.jpg

amistad.jpgMet enige tegenzin begonnen we dan in de late namiddag aan onze terugreis naar Paraguay. Ik was de tel al kwijt van de verschillende terminal de buses die we gepasseerd waren en de verschillende bussen die we moesten nemen en zag er ontzettend tegenop, vooral dan het deel in Brazilië. Maar goed, we zijn gescheept dus: eerste bussie van 't park naar Puerto Iguazu in Argentinië. Daar stond een bus met "Brasil" op - maar de vreugde was van korte duur want die stond in panne. Typisch. Even rondkijken. Chillen. Vooral niet opjagen. "we zien wel" mentaliteit toepassen (zijn ze hier ontzettend goed in) en even later verscheen een ander bussie met "Brasil" erop. Hoera. Zonder vragen te stellen erop ( ik zei toch "we zien wel" mentaliteit, Brasil was alvast de goede richting) en al gauw terug op Braziliaans grondgebied. Een supervriendelijke chauffeur die zowaar Spaans verstond en toen ik hem vroeg hoe we het gemakkelijkst naar Ciudad del Este (Paraguay) konden geraken zonder via 37 terminals de buses te moeten gaan, zette hij ons gewoon nétjes af aan de voet van de puente de la amistad, de vriendschapsbrug over de Paranarivier die de grens vormt tussen BRazilië en Paraguay! Re wijs! Nikske busjumpen dus. Eén bussie volstond, even vriendelijk lachen aan de douanepost, en dan te voet de vriendschapsbrug over, Paraguay binnenwandelen. Fijn moment. Echt wel. Je wandelt gewoon het land binnen, zo leuk! Rijen en rijen auto's en mensen stonden aan de douane te wachten, een complete chaos, je moet het eens meegemaakt hebben.

douche.jpgEens in Ciudad del Este zijn we onmiddellijk naar het hotel gegaan. Een ongelofelijk drukke en vuile stad en Caroline en ik vielen gewoon ontzettend op. We voelden die blikken op ons, op onze rugzak en we hadden oziets van "hmmm... nee". De eerste keer in Zuid-Amerika dat ik me écht niet veilig voelde. Dan maar de eerste de beste taxi in (die er ons dubbel en dik heeft opgelegd qua bedrag - nog altijd een koopje voor ons, maar toch) naar het hotel. Het HOTEL!!!! Een 5-sterren hotel aan de rand van de Parana rivier. Met een supergrote VERWARMDE kamer. We hebben de verwarming meteen een paar graden hoger gezet LOL. Chocoladerepen in de minibar ( nu niet meer) en.... een WARME douche. My god! De langste douche ooit genomen en zoveel lol gehad, ik denk dat het hele hotel gehoord heeft da'k in de douche zat, echt nie normaal. Na zes weken ijs- en ijskoude douches kwam er eindelijk warm water uit een douche! Caroline en ik hebben ns een decadent laten gaan, met roomservice gisterenavond en een ontbijt om een leger te voeden vanmorgen, maar goh... zoooo zalig! En dan vandaag terug met de bus naar Asunción....

Op 24u tijd Paraguay, Brazilië en Argentinië bezocht, een fantastische tijd gehad, de watervallen gezien en me ontzettend geamuseerd.... En nu op naar de semana del niño met mijn kindjes! We eindigen dus ons verblijf in Paraguay in stijl!

01:33 Gepost door Julie in Asuncion | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Oooooooooooooh, zalig verslagje!!! 'k Herinner me het helemaal (iguazu dan hé :-)), ZALIG!!!

Gepost door: Eva | 16-08-10

Je 7 weken lopen op z'n einde . Prachtige dingen heb je gedaan en gezien ! iets om nooit te vergeten ! En jou zullen ze daar ook niet vergeten !! Mooi foto's , maar ben toch benieuwd naar al die andere mooie plaatjes !!
Wanneer ???

Gepost door: coach mario | 16-08-10

schitterende verslag en wat een uitzichten ! Geniet ervan ! Dit blijft je altijd bij !

Gepost door: kaat | 16-08-10

Hey Julie,

Sinds ik weet van het bestaan van deze blog keek ik regelmatig. Maar geen nieuwe berichten.
Nu opeens drie die ik nog niet gelezen had.
Wat een avonturen beleef je daar. Ik geniet van je manier van schrijven.
Ben benieuwd naar de foto's van de komende week met jouw Ninos.
Ik blijf je lezen.
liefs van Hanny

Gepost door: Hanny Lynch | 16-08-10

De commentaren zijn gesloten.